Linolandia - Park Linowy Kraków, Park Linowy Czaplinek, Park Linowy Kryspinów, Budowa Parków Linowych, Serwis Parków Linowych  Linolandia - Park Linowy Kraków, Park Linowy Czaplinek, Park Linowy Kryspinów, Budowa Parków Linowych, Serwis Parków Linowych

Zadzwoń do nas: 793 933 124

  • Budowa Parków Linowych

Parki linowe w edukacji

zapytaj o szczegóły

Polskie „małpie gaje” Parki linowe (z ang. Rope Courses), w Polsce kojarzą się z, tak zwanymi, „małpimi gajami” lokowanymi w miejscowościach turystycznych. Liny rozwieszane są na słupach zabetonowanych w ziemi lub drzewach, a konstrukcje tworzy się z lin stalowych, lin z tworzyw sztucznych i kolorowych siatek. Służą przeważnie rodzinnej rozrywce lub integracji na imprezach firmowych. Warto jednak wiedzieć, że jest to jedynie jeden z wariantów budowania oraz wykorzystywania parków linowych. Zostały stworzone po to, aby przygoda na nich stanowiła dla człowieka impuls do rozwoju i pomagała uczyć się pracy w grupie. Źródła Ćwiczenie sprawności fizycznej na wszelakich równoważniach, budowanie mostów linowych, przechodzenie nad przeszkodami – były to aktywności występujące w różnych kulturach na przestrzeni dziejów. Mosty linowe budowali Indianie, hindusi, europejczycy i na pewno tego typu konstrukcje stanowiły i stanowią nadal ważną inspirację dla budowniczych parków linowych, o czym świadczą nazwy różnych typów konstrukcji, np. „Przejście Mohawków”, „most birmański” czy „przejście tybetańskie” (Neuman 2004). Za twórcę pierwszych ćwiczeń z użyciem przejść linowych, drabinek, wspinaczki oraz równoważni uważa się niemieckiego pedagoga Johanna Guts Muthsa (1759-1839). Jednak korzeni parków linowych – czyli sztucznie budowanych konstrukcji służących szkoleniu, należy szukać w XIX-wiecznej Francji, gdzie traktowano je jako metodę podnoszenia sprawności fizycznej we francuskiej marynarce wojennej (Gilbertson et al. 2006, Rohnke 1990). Twórcą tej koncepcji był oficer George Hébert (1875-1957), który w 1913 zaprezentował, na francuskim kongresie wychowania fizycznego, kompletną metodę szkoleniową, którą nazwał „Méthode Naturelle”. Szybko dostrzeżono, że ćwiczenia na linach i równoważniach nie tylko pozytywnie wpływają na kondycję fizyczną rekrutów, ale również pomagają w szukaniu niestandardowych rozwiązań, ćwiczeniu planowania oraz podejmowania strategicznych decyzji, co przyczyniło się do przeniesienia parków linowych do świata cywilnego. Jako metodę edukacyjną, rozpropagowała je organizacja Outward Bound, założona przez, między innymi, pedagoga Kurta Hahna. W latach 70. XX w. ćwiczenia indywidualne i grupowe z wykorzystaniem parków linowych, weszły na stałe do metod tzw. „Experiental Education”, czyli teorii pedagogicznej zakładającej naukę poprzez doświadczenie, bliską „Adventure Education” czy „Outdoor Education”. Zachowano przy tym zasady, którymi kierował się Hébert, między innymi; ćwiczenia muszą być funkcjonalne, przydatne i odbywać się na świeżym powietrzu; zaprojektowane w oparciu o podstawowe ruchy człowieka – chodzenie, bieganie, skakanie, wspinanie się, balansowanie, zjeżdżanie, przenoszenie. Do ich upowszechnienia przyczyniło się wykorzystywanie ćwiczeń na parku linowym w sieci ośrodków i szkół Outward Bound, założonych przez Kurta Hahna, twórcę pedagogiki przeżyć (z niem. Erlebnispädagogik). Powstały stowarzyszenia skupiające zarówno pedagogów jak i instruktorów rekreacji ruchowej, turystów, sportowców, przyrodników, a ich celem jest udoskonalanie samej konstrukcji parków jak i opracowywanie ćwiczeń, dzięki którym aktywność na parkach linowych to nie tylko miła rozrywka na świeżym powietrzu, ale też okazja do rozwoju oraz integracji.

Parki linowe w edukacji



Linolandia
budowa parków linowych oraz ścianek wspinaczkowych


Zadzwoń do nas: 793 933 124 

<